در نشست اخیر «مهوا»، پرونده موفقیت آثاری چون «داستان اسباببازیها» از دو منظر دوبلاژ و فیلمنامه بازخوانی شد؛ از هنر تعادل در لهجه با حامد عزیزی تا درکِ تحول شخصیتهای خاکستری در سینما با محسن ملکی.
به گزارش روابط عمومی کارخانه صنایع سرگرمی مهوا؛ این مجموعه در تازهترین برنامه از سلسله نشستهای تخصصی خود، میزبان رویدادی یکروزه با محوریت «نقد و تحلیل دوبله» و «کارگاه فیلمنامهنویسی» بود. این رویداد که با هدف همافزایی حرفهای و انتقال تجربههای فنی برگزار شد، فرصتی را برای تماشای آثار روز انیمیشن، گفتوگو با عوامل دوبلاژ و بررسی الگوهای مدرن داستانگویی فراهم کرد.
بررسی هنر دوبله در نشست تخصصی «آلفا مدیا»
بخش نخست این رویداد به نمایش انیمیشن «داستان اسباببازیها» و تحلیل دوبله آن با حضور حامد عزیزی و امیرحسین صفایی از گروه دوبلاژ «آلفا مدیا» اختصاص داشت.
حامد عزیزی در این نشست بر ظرافتهای استفاده از لهجه در دوبله تأکید کرد و گفت: «لهجه باید بهاندازه و گذری استفاده شود، نه به شکلی که ماهیت اثر را تحتالشعاع قرار دهد. هنر مدیر دوبلاژ در این است که لهجه را با فضای کار منطبق کند تا ضمن حفظ طنز، مرز بین لودگی و واقعیت رعایت شود و از هرگونه توهین پرهیز گردد.»
در این نشست، یاد و خاطره استاد زندهیاد منوچهر والیزاده نیز گرامی داشته شد. عزیزی با اشاره به سابقه درخشان این هنرمند در چهار قسمت قبلی مجموعه «داستان اسباببازیها»، از میراث حرفهای او در عرصه دوبلاژ یاد کرد. این بخش از رویداد، چالشی جدی برای شناخت فرآیند انتقال ویژگیهای شخصیتی و فرهنگی به زبان فارسی و نقش کلیدی مدیر دوبلاژ در شکلگیری فضای نهایی اثر بود.
کارگاه فیلمنامهنویسی؛ از ساختار کلاسیک تا قهرمانان خاکستری
در بخش دوم، محسن ملکی، مدیر فیلمنامه باشگاه فیلم سوره، در کارگاهی تخصصی به تحلیل ساختار روایی در انیمیشنهای مطرح جهانی پرداخت.
ملکی با اشاره به تأثیر انقلابی «داستان اسباببازیها» بر انیمیشن جهان گفت: «پیش از این اثر، انیمیشنها عمدتاً ساختاری موزیکال داشتند، اما این مجموعه با تلفیق الگوهای فیلمنامهنویسی هالیوودی و ژانرهای مختلف، مخاطبان بزرگسال را نیز به این صنعت جذب کرد.»
وی شخصیتپردازیهای متفاوت را نقطه قوت این اثر دانست و افزود: «قهرمان داستان برخلاف الگوهای سنتی، بینقص نیست. حسادتهای “وودی” و رفتارهای پرچالش او، مسیر شخصیتپردازی را ملموس کرده و به تمهای انسانی همچون رفاقت و گذشت عمق میبخشد.»
ملکی با اشاره به آثار دیگر نظیر «پاندای کونگفوکار»، بر عبور انیمیشن مدرن از مرزهای سیاه و سفید و خلق شخصیتهای خاکستری تأکید کرد و به دانشجویان توصیه کرد برای تسلط بر الگوهای داستانگویی، تماشای آثار کلاسیک سینمایی را در برنامه مطالعاتی خود قرار دهند، چرا که بسیاری از ساختارهای انیمیشن ریشه در این آثار دارند.
دیدگاه مخاطبان
دیدگاه شما پس از بررسی و تأیید منتشر میشود.